Όταν βλέπουμε μέδουσα στη θάλασσα, η πρώτη σκέψη είναι συχνά ότι πρέπει να βγούμε αμέσως έξω. Αυτό είναι κατανοητό, όμως δεν είναι όλες οι μέδουσες το ίδιο ενοχλητικές ή επικίνδυνες. Κάποια είδη έχουν πολύ ήπια κνιδοκύτταρα και προκαλούν ελάχιστη ενόχληση στον άνθρωπο, ενώ άλλα μπορεί να αφήσουν έντονο κάψιμο. Η δυσκολία είναι ότι η αναγνώριση δεν είναι πάντα εύκολη για έναν λουόμενο, ειδικά όταν το νερό έχει κύμα, η μέδουσα είναι μακριά ή έχει μπερδευτεί με φύκια.
Από τις πιο ήπιες μέδουσες που συναντώνται συχνά στη Μεσόγειο είναι η φεγγαρομέδουσα, Aurelia aurita. Το σώμα της είναι σχεδόν διάφανο, σαν λεπτός δίσκος, και στο κέντρο φαίνονται τέσσερις χαρακτηριστικοί κύκλοι. Για τους περισσότερους ανθρώπους η επαφή με αυτήν προκαλεί μικρή ή καθόλου ενόχληση. Παρ’ όλα αυτά, δεν σημαίνει ότι πρέπει να την πιάνουμε ή να την βγάζουμε στην άμμο. Είναι ζωντανός οργανισμός, ευαίσθητος, και η επαφή μπορεί να ερεθίσει κάποιον με αλλεργική προδιάθεση ή πολύ ευαίσθητο δέρμα.
Σχετικά ήπια θεωρείται και η Cotylorhiza tuberculata, γνωστή ως μέδουσα “τηγανητό αυγό”. Είναι εύκολα αναγνωρίσιμη από το κίτρινο-πορτοκαλί κέντρο της και το ανοιχτόχρωμο περίγραμμα. Συχνά κινείται αργά και μοιάζει περισσότερο εντυπωσιακή παρά απειλητική. Πολλοί δύτες και κολυμβητές την παρατηρούν χωρίς πρόβλημα από απόσταση. Η ενόχληση από επαφή είναι συνήθως μικρή, όμως η ασφαλέστερη στάση είναι πάντα να την αφήνουμε ήσυχη και να μην ακουμπάμε τα πλοκάμια ή τις απολήξεις της.
Η μεγάλη βαρελομέδουσα, Rhizostoma pulmo, μπορεί επίσης να φαίνεται τρομακτική λόγω μεγέθους, αλλά δεν είναι από τα πιο επικίνδυνα είδη για τους περισσότερους λουόμενους. Έχει στιβαρό, λευκό ή γαλαζωπό σώμα και πολλές φορές μωβ άκρες. Επειδή είναι μεγάλη, φαίνεται εύκολα και μπορούμε να κρατήσουμε απόσταση. Ακόμη και αν θεωρείται σχετικά ήπια, η επαφή δεν είναι καλή ιδέα, γιατί μπορεί να προκαλέσει τοπικό ερεθισμό, ειδικά σε παιδιά ή άτομα με ευαισθησία.
Ο βασικός κανόνας είναι απλός: πιο ακίνδυνη δεν σημαίνει εντελώς αθώα. Δεν ακουμπάμε μέδουσες, δεν τις κυνηγάμε, δεν τις βγάζουμε έξω από τη θάλασσα και δεν αφήνουμε παιδιά να παίζουν μαζί τους. Αν υπάρχουν πολλές, καλύτερα να αλλάξουμε σημείο κολύμβησης. Αν δούμε είδος που δεν αναγνωρίζουμε, ειδικά με έντονο μωβ χρώμα ή μακριά πλοκάμια, κρατάμε μεγαλύτερη απόσταση. Οι αναφορές στον χάρτη βοηθούν ακριβώς σε αυτό: να γνωρίζουν οι λουόμενοι τι υπάρχει στην περιοχή πριν μπουν στο νερό.